Kaynak: Akşam Gaztesi
Haber  : Türkan Yılmazer

Çocuk sahibi olamayacaklarını öğrendikten sonra tedavi sürecini başlattılar. Önce spermleri oldu sonra tüp bebekleri. Şimdi Murat Ural’ın bir oğlu var. Hakan Perdeci ikiz, Hayrettin Sürmen üçüz babası. Hayrettin Sürmen, Hakan Perdeci ve Mehmet Ural tüp bebek sahibi olmak için yaşadıkları tedavi sürecini anlattılar.

HAKAN PERDECİ (45): 13. DENEMEDE ÇOCUKLARIMIZ DOĞDU

1991 yılında evlendik. 14 sene çocuk sahibi olabilmek için uğraştık. En az 5-6 kez aşılama yaptık, 3-4 kez Ankara`da tüp bebek denemesi yaptık. İstanbul`a taşındık ama doktorlarımız Ankara`da diye defalarca gidip geldik. Çok yıpranmış ve çok yorulmuştuk. En sonunda, donasyon yöntemi de önerildi. O sırada tüp bebek ile ikizleri olan bir arkadaşımızın tavsiyesi ile Prof. Dr. Mustafa Bahçeci`ye başvurduk. Eşimde hipoglisemi ve sperm alerjisi, bende de varikosel problemi vardı. Yeterli sayıda ve kalitede spermim yoktu. Ameliyat oldum. Ve sperm sayısıyla kalitesi yükseldi. Bahçeci ekibinden Aile Hekimi Dr. Murat Berksoy, hem eşim hem de benim için beslenme programı hazırladı. Bizi adım adım takip ediyordu. İkimiz de ideal kilolarımıza ulaştık. Sonunda tekrar tüp bebek denemesi yapıldı. Galiba 13. denememizdi... Sonuç; eşim ikizlerimize gebeydi! Duyduğumuzda, test sonucunu beklemek için kendimizi attığımız İstiklal Caddesi boyunca ağladık. Şükürler olsun, ikizlerimiz sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi. Şimdi bir oğlumuz ve bir kızımız var. Arda ve Azra. 4 yaşındalar. Dünyanın en mutlu babasıyım!

HAYRETTİN SÜRMEN (40): CANLI SPERM ÇIKIŞI YOKTU
1999 yılında evlendim. Evliliğimizin ilk üç yılında çocuk sahibi olamadık. Sorunumuzun ne olduğunu anlamak için eşimle birlikte doktora gittik. Yapılan muayene sonrasında sorunun bende olduğu ortaya çıktı. Canlı sperm çıkışı yoktu, tavsiyeler üzerine çeşitli hastane ve doktorlar gezdim. Sonuç olumsuzdu! Söylenen, benim gibi sorunlu bir insanın çocuk sahibi olamayacağı ve sorunun küçük yaşta yapılması gereken bir cerrahi müdahalenin yapılmamasından dolayı imkansız olduğu idi. Ağladım! Büyük hayal kırıklığına ve ümitsizliğe düşmüştüm. Hatta eşime, `Sen çocuk sahibi olmak istiyorsun, istersen boşanalım` dedim. Ama eşim, `Çocuk Esirgeme Kurumu`na başvuralım ve kimsesiz bir çocuğu sahiplenelim` dedi. Böylece mücadeleden ve derdime deva aramaktan vazgeçmedim. Nihayet bir yakınımın tavsiyesi ile Dr. Emre Bakırcıoğlu`na muayene olmaya gittim. Muayene ve tahliller sonucunda `Sıfır sperm sayısı`na rağmen Dr. Emre Bey netice alabileceğimizi, ama tedavinin uzun sürebileceğini, sabırlı ve istekli olmam gerektiğini söyledi. Mayıs 2003`de başlayan tedavide ilk 3 ay yalnız hormon tedavisi ve sonrada sperm çoğaltıcı başka bir ilaç ekleyerek tedavime devam ettim. Ancak 9 ay sonra yaptırdığım sperm analizinde yine hiç sperm çıkmadı. Tedavimi ısrarla sürdürmek kararındaydım. 3 ay sonraki sperm analizimde 1 adet sperm, sonrakinde 16 ve daha sonraki sperm testinde 360 bin sperm çıkışı oldu. Bu benim ve eşim için müthiş bir olaydı! 1,5 yıl sürdü ilaç tedavisi. Dr. Emre Bey`in tavsiyesiyle mikroenjeksiyon yöntemi ile çocuk sahibi olmayı denemeye karar verdik. Hiç spermim yokken, ilk tüp bebek denemesinde eşim gebe kaldı. 22 Ekim 2004`te yıllardır özlemini duyduğumuz haberi aldık. Eşim üçüz gebeydi! Tek bir spermin peşinde koşarken üçüz babası oldum.

MEHMET URAL (58): BU YAŞTA BABA OLMAK DAHA KEYİFLİ

Ben kariyer nedeniyle çocuk sahibi olmayı erteleyen babalardanım. 52 yaşında evlendim. O zamana kadar çok yoğun bir iş temposu içinde oldum. Evlendikten sonra ilk iş çocuk düşündüm tabii. Hatta işlerimi askıya aldım. Ama istediğimiz zamanda da bebeğimiz olmadı. Eşimin tüpleri tıkalıydı. Dolayısıyla tedavi gördük. Biliyorum ki bu çift kişilik bir tedaviydi. O yüzden tüp bebek işlemleri sırasında doktorumuzun karşısında hep yan yanaydık. Şimdi 6 yaşında bir oğlumuz var. Adı Barış... Bu yaşta baba olmak daha da keyifli. Daha fazla vakit ayırabiliyorum ve onunla doya doya her şeyi paylaşıyorum.`

www.aksam.com.tr